Papua Nieuw Guinea
Het eten is hier erg verschillend. Import producten zijn overal, waar aanwezig, erg duur. Ik ben namelijk in delen van het land geweest waar je alleen rijst, chips, biscuits en blikjes vis kon kopen. Elke dag wordt er een markt gehouden, waar je groenten, fruit, betelnut en rookgerei kunt kopen. Op sommige plaatsen betaalde ik voor een kokosnoot maar 20 cent, op andere 80 cent. Het ligt er maar net aan in welk gedeelte je van het land bent. In de hooglanden valt veel meer groente te kopen dan op de eilanden. En sommige fruitsoorten groeien alleen aan de kust en moeten vervoerd worden naar de hooglanden waardoor ze hier weer veel duurder zijn. De meeste mensen eten erg eentonig.
De mensen in de dorpen bouwen hun eigen houten huizen met riet als dak. De rivier of stroompjes worden gebruikt om zichzelf en hun kleding in te wassen, als drinkwater en als transportmiddel. Ik heb mensen gezien die op een grote vrachtwagenband de rivier afdreven. (Niet alleen spelende kinderen maar ook volwassenen met groenten die ze op de locale markt willen verkopen). Achter in hun tuin staat een klein huis (bij de meer beschaafde mensen) met een gat in het midden, waar ze hun "grote" behoefte doen.
De vriendelijkheid van de mensen, bleef me gedurende de hele reis verbazen. Mensen die in een open hut leven, niks bezitten en nog steeds al het voedsel dat ze hebben met me willen delen. Mensen die me meteen uitnodigen (nadat ik er een beetje op aanstuur natuurlijk) om de nacht te blijven slapen. De mensen hier zijn trots als ze gezien kunnen worden met een blanke. Ze geven me het beste bed met muggennet en zijn bereid zelf op de grond te gaan slapen. In Kumbal hebben ze me zelfs aangeboden om een huis voor me te bouwen.
Een man moet hier een bepaald bedrag aan de ouders van zijn vrouw geven, voordat hij met haar mag trouwen en hij hoeft het niet bij een vrouw te laten. Maar het is gelukkig niet meer zo dat de vrouw geen invloed heeft. Als zij niet wil dan wordt er niet getrouwd.
Ook de natuur is fantastisch hier. Velden vol met bomen die je nog nooit gezien hebt. Ik heb wandelingen door bergen gemaakt, met Mt Wilhelm als hoogtepunt (helaas kreeg ik last van koorts onderweg). Langs afgronden gelopen, gezwommen in snelstromende rivieren, overnacht op de kleinste eilandjes met het mooiste koraal. Ook rokende vulkanen en mooie stranden ontbreken hier niet.
Het leven in de dorpen bestaat uit nietsdoen. De vrouwen zitten op de markt en verkopen, voor zover ik dat kan zien, niet genoeg om te overleven. De mannen bouwen de huizen en zitten de hele dag een beetje te niksen (niet verkeerd!! ,voor een tijdje). In de steden hebben meer mensen een "echte" baan. Zij werken gehele dagen en onderhouden een tig tal mensen van de familie. Als je eenmaal een baan hebt, ben je een rijk man in dit land, alhoewel je dat niet zou denken als je de lonen hoort. Ik ontmoette iemand op het vliegveld die de mensen oppikt en naar de duurdere hotels vervoerd en hij verdiende minder dan twee gulden per uur en vond dat een goed loon. Een rijke persoon, die zijn hele familie onderhield verdiende 1200 gulden per maand (voor belasting). Mensen die op de markt werken verdienen ongeveer 4 gulden per dag.
In ieder geval; ik heb hier de meest fantastische tijd gehad zo ver op mijn reis en ben terug gegaan in maart. Ik gaf hun iets nieuwere video's dan rambo 2 en iets nieuwere muziekcassettes als "hits of 92". En ze vonden het erg geslaagd, vooral toen ik probeerde uit te leggen hoe de films Shrek en "The matrix" gemaakt zijn.
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
