Vier dagen track naar de top van Mount Wilhelm, de hoogste berg van PNG
| Naam Reisverhaal: | Top van Mount Wilhelm |
| Eigenschappen: |   |
Vroeg op, spullen gepakt en samen met Joe en Timu, een lift gekregen van een "white man" naar Kundiawa. Daar kopen we eten en drinken en samen met een Deen en zijn gids vertrekken we naar Kegsugl, het begin van de tocht naar Mount Wilhelm. Spectaculaire weg door heuvels en dalen. We rijden over een weg dat op sommige plekken ook voor een riviertje door had kunnen gaan. Op een gegeven moment moeten we allemaal uit de vrachtwagen stappen, omdat de chauffeur een naar mijn mening levensgevaarlijke brug over wil steken. Er zitten gaten in de houten brug die keer op keer met een plank bedekt moeten worden, zodat de vrachtwagen weer een stuk verder kan rijden. Een uur na het oversteken van deze brug, blijkt dat de vrachtwagen vanwege de weg niet helemaal naar Kegsugl rijdt. Het laatste stuk lopen we, waardoor we zeiknat in Kegsugl aankomen. We kunnen bij de gids en zijn familie overnachten. De Deen blijkt duidelijk wat rijker te zijn dan ik, aangezien hij ervoor kiest om vanwege kleding die hij wil drogen naar een duur hotel in Kegsugl gaat. Ik heb een goede avond. We zitten bij het vuur, drogen de kleding, vertellen verhalen en de foto's die ik maak hebben veel invloed op opa en oma, die er wonen. Opa bied me zelfs zijn bed aan. De volgende morgen merk ik dat tweeëntwintig jaar oude Lars op een lekker matras geslapen heeft en opa op de koude grond. Wat een gastvrijheid!!
De volgende morgen vroeg op, wat inkopen gedaan voor het diner in de hut vanavond en dan beginnen we aan de wandeling. Voordat we vertrekken geef ik opa vijftien kina dat gelijk staat aan een inkomen voor drie dagen. Na drie uur wandelen over het vrij steile bergpad, komen we aan bij de Piunde hut. We bevinden ons nu op 3475 meter. Ik had nooit gedacht dat ik last zou hebben van
Om een uur evenals twee en vier kijken we of het weer goed genoeg is en dan eindelijk om vijf uur staan we klaar om te vertrekken. Ik heb enorm slecht geslapen, mijn slaapzak blijkt niet comfortabel te zijn tot min vijf wat het labeltje zegt. Ik heb een enorme verkoudheid opgelopen, heb koppijn en ben bang om koorts te krijgen. Ik besluit niet met ze mee te gaan, waar ik 's-ochtends, na wat geslapen te hebben, enorme spijt van heb. Het weer is prima om te wandelen. Achteraf gezien heb ik wel de juiste beslissing gemaakt. De Deen die zonder koppijn vertrok kwam terug met een enorme koppijn, moet je voorstellen hoe mijn hoofd aangevoeld zou hebben. Om twee uur zijn ze terug van de top en wandelen we rustig terug naar Kegsugl. Ik heb inderdaad een beetje koorts en eenmaal terug in Kegsugl wordt ik net zo goed behandeld als thuis. (eh BIJNA net zo goed natuurlijk, ghe ghe) Onder de dekens en veel fruit eten.
's-Ochtends vroeg lopen we van Kegsugl naar de plaats waar de pmv's naar Kundiawa wachten. Onderweg worden we opgepikt door een vrachtwagen die naar Kundiawa gaat. Deze nemen we en na talloze reparatiestops en accu-aanduws komen we aan in Kundiawa. We pakken een pmv terug naar Kumbal, waar Joe en Temu ontiegelijk moe blijken te zijn. Ik voel me al stukken beter, we kijken wat video's en ik ga naar bed om een uur of twaalf.
Wil je reageren?
Velden met een * zijn verplicht.
